Basisschool

Het is alweer even geleden sinds mijn laatste blog. En in die laatste blog schreef ik over dertig worden. Over dat het leven altijd anders loopt dan verwacht en gepland. Ik had toen niet voorzien dat de volgende dag alles op z’n kop zou staan. Dat ik geconfronteerd zou worden met zoiets heftigs en intens verdrietigs. Het overlijden van mijn zwager.

Inmiddels zijn we een aantal maanden verder.  En ik betrap mezelf er op dat ik wel eens terug verlang naar de basisschooltijd. Die tijd waarin ik eigenlijk helemaal geen zorgen had. Geen echte zorgen in ieder geval. Misschien vroeg ik me af met wie ik ging spelen die woensdagmiddag. Of baalde ik ervan dat mijn beker gelekt had in mijn tas. Waarbij ik waarschijnlijk vooral baalde van het feit dat er dus nu minder in mijn beker zat. Die knoeibende was immers voor moeders.

En als je thuis kwam van school hoefde je niks. Geen huiswerk. Alleen maar spelen. Thee of melk met een koekje en je ding doen. Tenzij je natuurlijk sport had, dan ging je niet direct naar huis. Ik heb een periode springgym gedaan. Dat was niks anders dan een uur lang via de trampoline in een bak met grote zachte blokken springen waarbij je wat leuke sprongen werden geleerd. Salto’s, schroeven (niet voor mij weggelegd), schapensprongen (wel voor mij weggelegd) enzovoorts.

De basisschooltijd was echt de beste tijd. Mijn basisschool stond in Wijnjewoude, waar ook het huis staat waarin ik ben geboren en waar mijn ouders nog steeds wonen. Dat is ook het beste huis. Als ik daar ben, voel ik me direct rustiger. Ook al is het oud, koud en kraakt het alsof er een bende rovers door het huis gaat. Wat me altijd bangig maakt(e). Mijn moeder zei dan: ‘Goede inbrekers hoor je niet’. Het duurde redelijk lang voordat ik me bedacht dat we er ook slechte inbrekers kunnen bestaan…

Het is fijn om terug te denken aan dat soort herinneringen. Aan veilige en warme momenten. Maar de toekomst ligt niet in het verleden. Het leven is een trein die doorstoomt. Je kunt wel even uitstappen, maar niet te lang. Want dan mis je zoveel van de reis.

XXX Annemarie

p.s. op die foto zie je mij… als struisvogel (obviously) … tijdens een toneelstuk op de basisschool!

 

Een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *