Boekenwurm/feestbeest

Afgelopen vrijdag stond ik voor het eerst in lange tijd weer eens in een enigszins fatsoenlijke boekwinkel. Ik zeg enigszins fatsoenlijk, want het was zo’n klein boekwinkeltje op het vliegveld. En ik zeg voor het eerst in lange tijd omdat er in Gibraltar geen fatsoenlijke boekwinkel te vinden is. Er zijn eigenlijk drie opties. Nummer één is de Gibraltar Bookshop. Hier hebben ze echt amper boeken en de boeken die ze hebben zijn oud en soms zelfs wat beduimeld. De tweede optie is de tweedehands boekwinkel. Daar hebben ze heel veel boeken, maar ze zijn ernstig beduimeld. Ik heb geen moeite met tweedehands boeken, maar wel als ze inmiddels gewoon ranzig zijn. En dan is de derde optie de supermarkt. Hier hebben ze een hele beperkte selectie boeken, maar wel onbeduimeld!

Ik lees graag, heel graag. ’s Avonds lekker met een kopje thee op de bank en overdag heerlijk buiten in het zonnetje. Toen ik hier naartoe verhuisde heb ik mijn boekenkast geplunderd op boeken die-ik-al-heel-lang-wil-gaan-lezen-maar-ik-kom-er-nooit-aan-toe-of-een-ander-boek-dringt-voor. Bijvoorbeeld ‘De waarheid over de zaak Harry Quebert’ van Joël Dicker. Geweldig! En het laatste boek van Jonas Jonasson, niet zo geweldig als ‘De 100jarige man die uit het raam klom en verdween’, maar nog steeds erg leuk. Maar ik denk dat ‘Judas’ van Astrid Holleeder de meeste indruk op me heeft gemaakt. Wat een verhaal. Wat een leven.

Maar ik stond dus in dat boekwinkeltje op het vliegveld en ik dacht: dat boek wil ik lezen, dat boek ook, oh heeft hij ook een nieuwe geschreven, zal ik die kopen? Nee, want in mijn tas heb ik twee boeken zitten en twee boeken is meer dan genoeg voor een paar dagen Ibiza. Yes, we waren onderweg naar Ibiza! Het eiland van de dronken jongelui, de proppers en de vele Nederlandse films en series. Hét party-eiland. Nooit gedacht dat ik er naartoe zou gaan, maar afgelopen dagen was ik er en het was geweldig. Zo geweldig, ik heb maar honderd bladzijden gelezen!

Een vriend van Ewoud ging met zijn vriendin naar Ibiza en zei: anders komen jullie ook?! Als je zoiets tegen Ewoud zegt kun je er eigenlijk wel vanuit gaan dat hij komt. Dan werpt hij een vlugge blik in zijn agenda, struint het internet af voor goede deals en staat binnen no time voor je neus. En zo geschiedde.

Ik ben niet ’s werelds grootste party animal, maar als je op Ibiza bent en je staat voor een poster waarop staat dat David Guetta de volgende dag in één van de vetste clubs van Ibiza staat te draaien. Dan ben ik daarbij. (Het hielp overigens ook dat het feest om vijf uur ’s middags begon en om twaalf uur ’s nachts afgelopen was, #optijdnaarbed.) En wat een feest was het. Ik heb bijna de volle zeven uur staan dansen en daarvan ongeveer vijf uur met mijn voetjes in het zwembad. Echt. Wat een feest.

Verder heb ik eerlijk gezegd niet heel veel van het eiland gezien. We hebben vooral bij het zwembad gelegen, drankjes gedronken en oneindig veel Love Letter gespeeld. De enige natuur die ik heb gezien was tijdens een korte wandeling waarbij ik het presteerde om binnen een paar minuten tegen een tak te lopen. Au. Daardoor zag ik er de rest van de dagen uit als Harry Potter en bleef ik liever uit de buurt van de levensgevaarlijke bospaden en veilig op mijn ligbedje.

XXX