Hercules

‘Waar ben je geboren?’ ‘In Friesland.’ ‘Oh dan kun je vast zeilen!’ ‘Nee, nog nooit gedaan!’ ‘Oh.’ Dit gesprek heb ik echt veel vaker gehad dan me lief is. Maar vanaf afgelopen weekend nooit meer! Ik ben namelijk eindelijk wezen zeilen! Hoppa! De volgende keer gaat het gesprek dus zo: ‘Waar ben je geboren?’ ‘In Friesland.’ ‘Oh dan kun je vast zeilen!’ ‘Ja, de laatste keer dat ik heb gezeild ben ik van Gibraltar naar Afrika gegaan.’ Ha! En nu jij weer!

Dat van Gibraltar naar Afrika zeilen ging overigens niet zo soepel. Precies dat weekend was er weer eens een Levante in en rondom Gibraltar en dat betekent veel wind (en een eeuwige wolk boven de rots). En dat is niet het lekkerste weer om te leren zeilen. De boot stond regelmatig verticaal en ook al verzekerde de skipper mij dat we niet om zouden kiepen, mijn gevoel zei van wel. En dan waren we nog gewoon in de baai van Gibraltar. Het weer was te onstuimig om naar Afrika te gaan, dus die avond parkeerden we de boot in La Linea, net over de grens in Spanje.

Als je in La Linea bent doe je een tapas-crawl, dat is min of meer een regel. Je gaat naar een tapasbar, neemt daar een hapje en een drankje en dan ga je weer door naar de volgende tapasbar. Iedere bar heeft zijn specialiteiten, bij de een is de vis heel goed, bij de andere de gesmolten kaas. En wat waar goed is weet je alleen als je met mensen op tapas-crawl gaat die het eerder hebben gedaan. En gelukkig hadden wij die persoon in ons midden! Minder gelukkig was dat we allemaal bekaf waren van een dag in de volle wind proberen niet dood te gaan. We hebben twee tapasbarretjes gedaan en toen waren we moe en wilden we naar onze kajuit.

De volgende ochtend stond ik om half acht toast te maken, want we wilden op tijd vertrekken. Gelukkig was het weer die dag een stuk beter en konden we naar Ceuta! Ceuta is een Spaanse exclave in Noord-Afrika. Vlak voordat je de haven binnenkomt zie je een groot standbeeld van Hercules die twee pilaren uit elkaar duwt. Volgens de oude mythe moest Hercules een kudde koeien naar Eurytheus brengen. Daarvoor moest hij over het Atlasgebergte. Dat zag hij niet zo zitten en dus heeft hij met grote kracht de rotsen uit elkaar geduwd en de straat van Gibraltar gecreëerd. Vanwege deze mythe worden de rots van Gibraltar aan de ene kant en de Jebel Musa van Ceuta aan de andere kant ook wel de ‘Zuilen van Hercules’ genoemd. Ik vind dit zo’n mooi verhaal!

Ceuta is ook een leuke stad om te bezoeken. Het heeft prachtige oude kastelen en een gezellige en levendige binnenstad. We hadden niet heel veel tijd om het uitgebreid te bezichtigen, want we moesten op tijd weer terug. Met een ferry ben je in veertig minuten in Ceuta, met een zeilboot doe je er zo’n drie uur over. Op de weg terug hoopten we dolfijnen te zien, die zijn hier namelijk heel veel. Maar helaas. De dolfijnen lagen waarschijnlijk ook hun tapas-crawl-roes uit te slapen. Wel hebben we op zaterdag een groep flamingo’s zien vliegen en dat was echt schitterend! En verrassend, ik had geen idee dat die hier waren.

Ik heb dus echt een briljant weekend gehad! Mocht je je ooit in Zuid-Spanje/Gibraltar bevinden en je wilt ook zeilen, kijk dan vooral bij Jolly Parrot op de website. Dit weekend is een lekker rustig weekend. Ons zwembad op het dak is ein-de-lijk open, maar nu is het weer niet zo mooi. Dus we hangen een beetje rond in huis en wachten tot de zon gaat schijnen (morgen!) en we er weer lekker op uit kunnen. Of kunnen gaan rondhangen bij het zwembad!

XXX

PS. Toevallig schilderden we bij mijn aquarelles afgelopen weken zeegezichten met bootjes. Hier rechts zie je de mijne!

PS2. Ik had wat problemen met mijn foto-pagina, maar dat is mijn redder-in-nood-John voor me aan het fixen. Ik zal snel nieuwe foto’s toevoegen, dus hou het in de gaten!

 

 

2 reacties

  1. Ik lees nog steeds met regelmaat je stukjes. Leuk om te lezen wat je beleefd en doet.
    Het gaat goed met jullie is mijn conclusie.

    Fijne tijd nog.
    Daniëlle Noordzij-van der Weel

Gesloten voor reacties.