Ondersteboven

Afgelopen week ben ik wezen paardrijden in Casares in Spanje, zo’n driekwartier rijden hier vandaan. Dat was geweldig! Mijn paard heette Jack Daniels en het bleek dat alle paarden alcohol-namen hadden. Want ze wilden graag een thema. Subtiel als ik ben zei ik: ‘Yes, well, sounds like you might have a small problem’. Maar dat hadden ze niet, verzekerde ze me. ‘Then it must be because you are British’. Ja, dat zou het wel eens kunnen dacht ze.

‘Jack Daniels is een beetje een sloom paard’ vertelde Jo mij. Dikke prima dacht ik! ‘Behalve in galop, dan gaat hij wel snel, hij is namelijk een racepaard geweest.’ Cheers mate! Zet mij maar op het racepaard…! Jo had geen woord gelogen, in stap was hij super traag. Maar zodra hij ook maar een beetje door had dat hij mocht galopperen was hij weg. Seabiscuit was er niks bij! Gedurende twee uur reed ik door het prachtige Andalusische landschap, tussen de koeien, kalfjes en stieren(!) en in de zon. Ik kon zelfs af en toe Gibraltar zien liggen. Geweldig!

Gibraltar zien liggen doet iets met mij. Als ik in Spanje ben geweest en ik rij weer terug zie ik op verschillende momenten die rots in de verte opdoemen en dan verschijnt er altijd een glimlach op mijn gezicht. Ik denk dan ook vaak aan de eerste keer dat ik de rots zag liggen en dat gevoel beduidend minder had. Is het wat zoetsappig om te zeggen dat ik Gibraltar in mijn hart heb gesloten? Ik zeg het toch: Gibraltar is in mijn hart.

Dat heeft denk ik voor het grootste gedeelte te maken met de mensen die hier wonen. En dan zowel de Gibraltarezen als de niet-Gibraltarezen. Ondanks dat Gibraltar een echte community is, zijn nieuwe mensen hier buitengewoon welkom. Ze willen graag weten waar je vandaan komt en wat je hier doet. En vertellen je ook graag de dingen die handig zijn om te weten, maar je niet op Google kunt vinden. Zonder slag of stoot hoor je erbij. Waar je ook vandaan komt en welke religie je ook aanhangt, je bent welkom.

Maar mijn liefde voor Gib heeft ook te maken met de rots zelf en de rijke historie. Wist je bijvoorbeeld dat er ongeveer 50 kilometer tunnel in de rots is. 50 kilometer!! En er zijn meer dan 130 grotten! Eigenlijk is ie dus praktisch poreus! Maar nog veel interessanter, volgens geologen is Gib eigenlijk ondersteboven! Als ik het goed heb begrepen zijn in de IJstijd een paar platen gaan schuiven die er uiteindelijk voor hebben gezorgd dat Gib ‘getipt’ werd en de punt, de rots nu boven is. Hoe bijzonder is dat!

En in mijn liefde voor Gib is het rottig om te zien hoe Spanje de Brexit gebruikt om Gibraltar terug te krijgen en de EU Gibraltar gebruikt om Engeland te straffen voor de Brexit. Sinds de Brexit is het hier onrustig. De Gibraltarezen en alle andere mensen die hier wonen en werken, de bedrijven, iedereen vraagt zich af wat er met hun geliefde rots zal gebeuren. Ik kan alleen maar hopen dat Gibraltar blijft zoals het is. Het kleine stukje paradijs op aarde. Niet perfect, maar wel in mijn hart.

XXX

 

4 reacties

  1. oh, wat weer een prachtig verhaal.
    Later moet je ze bundelen, dat wordt een prachtig boekwerkje!
    kus van mem

  2. Ik kan me de eerste blik op Gibraltar nog herinneren toen we aan kwamen rijden Annemarie. Ineens doemde in de avondschemering die donkere rots op. Ik dacht nog; moet ze daar een jaar zitten? Maar als je er in keer bent, val je voor de aparte sfeer.
    Overigens: die Tapasbritten moeten niet zeuren. Ze hebben met 96% tegen Brexit gestemd, m.a.w. voor aansluiting bij Europa c.q. Spanje. Weg met die arrogante Britse koloniale dominante houding.

    1. Nou Annemarie fijn dat je he zo naar je zin hebt en lekker paard gereden daar geniet er maar van en groeten aan ewoud ,ben nu aan het oppassen in Annen. Sinds hij daar bij jullie is geweest begint yme toch te praten .Oke groetjes van ons xx en Jan enRika

Gesloten voor reacties.